انتخاب این موضوع به این مناسبت است که در ماه شعبان بیشترین بدعتها صورت می گیرد و آن هم برای کسب اجر و پاداش برای کسانی که آگاهانه یا ناآگاهانه بدعتها را ترویج می دهند، یا به آن عمل می کنند. با استناد آیاتی از قرآن کریم و فرمایشات گهربار پیامبر در این رابطه مطالبی عرض خواهد شد، دعا کنید خداوند متعال به همه ما توفیق عمل با اخلاص عنایت بفرماید:

سنت در لغت به معنی راه و روش است. اما در اصطلاح شریعت مقدس اسلام سخنان پیامبر و عمل پیامبر و تایید پیامبر سنت است، هر عملی که پیامبر در حیاتشان انجام داده اند و هر دستوری را که به این امت داده اند و هر عملی هم که اصحاب و یاران ایشان در محضر ایشان انجام داده اند یا در غیاب ایشان انجام داده اند و پیامبراعتراضی نکرده اند این هم سنت است.

پیامبر هیچگاه در مقابل کار خلاف سکوت نمی کردند حتی پیروی از سنت پیامبر طبق آیات قرآن  بر هر مسلمان فرض و واجب است. (لقد کان لکم فی رسول الله اسوة حسنة لمن کان یرجوا الله و الیوم و ذکر الله کثیرا) رفتار پیامبر و اقوال و گفتار پیامبر برای شما مسلمانان سرمشق و الگو است. برای هر فرد مسلمانی که ایمان به خدا و روز قیامت دارد! باید پیامبر را به عنوان الگوی خودش بداند و به پیامبر تاسی و اقتدا نماید.

در آیه دیگر خداوند متعال می فرماید: (و ما آتاکم الرسول فخذوه و ما نهاکم عنه فانتهوا)  هر آن چه را که پیامبر خدا برای شما آورده است آن را محکم بگیرید و به آن عمل کنید و از هر آن چه که پیامبر شما را منع فرموده است، دست بردارید و هدایت هم در اطاعت و پیروی از رسول خداست.

(وان تطیعوه تهتدوا واتبعوه لعلکم تهتدون) اگر شما از پیامبر اطاعت کردید، هدایت می یابید راه حق را در می یابید. از پیامبر خدا اطاعت و پیروی کنید تا اینکه راه هدایت و حق را دریابید.

اینها همه آیاتی است که از هزاران آیاتی که صراحتا تاکید می فرماید خداوند متعال بر اطاعت و پیروی از دستورات پیامبرتاکید دارند. عرباص بن ساریه (رض) می فرمایند: (وعظنا رسول الله موعظة ذرفت منها العیون و وجلت منها القلوب فقلنا یا رسول الله ان هذه موعظة مودع فاوصنا قال ترکتکم علی البیضاء لیلها کنهار ها لا یزول عنها الا ها لک و من یعش منکم فیسری اختلافا کثیرا فعلیکم بسنتی و سنة الخلفاء الراشدین المهدیین من بعدی عضوا علیها بالنواجذ)  روزی پیامبر خدا (ص) سخنرانی بسیار بلیغی ایراد فرمودند. آنچنان به ما پند و اندرز دادند که اشکها از چشمان جاری شد و قلبها نرم شد و ما عرض کردیم یا رسول الله مثل اینکه این سخنرانی شما و این پند و اندرزو موعظه شما، موعظه خداحافظی است؟ ما را سفارش بفرمایید که ما بعد از شما چه کار کنیم؟

پیامبر می فرمایند: من شما را مانند روز روشن ترک می کنم هر کسی که از این پا فراتر بگذارد هلاک خواهد شد. سپس فرمودند: کسانی که بعد از من زنده خواند بود اختلافات بسیار شدیدی را در بین خودشان ملاحظه خواهند کرد، مشاهده خواهند کرد اما در آن زمان برای رهایی از این اختلافاتی که مسلمانان از نظر اعتقادی از نظر فقهی از نظر گفتار و رفتار دارند. راه نجات در آن زمان چیست؟

فرمودند: اگر می خواهید در چنان زمانی که اختلافات مسلمانان شدید می شوند و گروه های مختلفی در بین مسلمانان به وجود می آید و هر یکی خودش را منسوب به حق می داند در آن زمان راه نجات و راه حق یکی است و آن هم تمسک جستن و پیروی کردن از سنت من و سنت خلفای راشدین و خلفای هدایت شده بعد از من، ابوبکر و عمر و عثمان و علی است.

پیامبر اکرم پیروی از خلفا را بعد از پیروی از خودش بیان می فرمایند و فرمودند به سنت من و سنت خلفا و جانشینان بر حق من تمسک بجویید و آن را محکم بگیرید و به آن عمل کنید!

در روایت دیگر پیامبراکرم  (ص) می فرمایند: (ان بنی اسرائیل افترقت علی ثنتین و سبعین ملة و ستفترق امتی علی ثلاث و سبعین ملة کلهم فی النار الاملة واحدة قالوا من هی یا رسول الله قال ما علیه و اصحابی)  بنی اسرائیل به 72 فرقه تقسیم شدند، امت من به 73 فرقه تقسیم خواهد شد، همه این فرقه ها به خاطر راه باطلی که می پیمایند به خاطر اعتقادات باطلی که دارند به جهنم می روند. اگر کسی ایمانی داشته باشد شاید از جهنم رهایی یابد و فرمودند: یک امت یک ملت و یک گروه نجات می یابند! اگر پیامبر در این جا توقف می فرمودند و نشانه و علامت آن گروه را بیان نمی کردند امروز هر گروه باطلی ادعا می کرد که ناجی و بر حق من هستم. اما پیامبر نشانه و علامتش را بیان فرمودند کسی که می خواهد بداند که بر حق است و راهش راه صحیحی است باید در میزان سنجشی که پیامبر تعیین نموده اند ایمانش را و اهدافش را و اعتقاداتش را بسنجد و فرمودند راه و روشی که نجات می دهد، گروهی که نجات پیدا می کنند آنها کسامی هستند که راه و روش من  و یاران مرا دارند. یعنی کسانی که متمسک به سنت من و متمسک به سنت یاران و اصحاب من هستند ودر راس آنها خلفای راشدین (رض) هستند.

در روایت دیگر می فرمایند (لا یومن احدکم حتی یکون هواه تبعا لما جئت به)  ایمان هیچ یکی از شما مسلمانان کامل نمی شود تا زمانی که همه امیال شما و همه خواسته های شما و همه خواهشهای نفسانی شما بر مبنای دستورات من و مطابق دستورات من باشد.

کسی که هنگام فساد امت امروز ما می بینیم که فساد و فحشا و بی بند باری و بی دینی در بین امت اسلامی رواج پیدا کرده است جوانان مسلمان به جای اینکه پای قرآن بنشینند به جای اینکه در مجالس درس و تبلیغ دین بنشینند ساعتها عمرشان را در پای ماهواره ها و انترنت و امثال اینها می گذرانند چون فساد گسترش پیدا کرده است دشمنان اسلام که هدفشان هم همین است که مسلمانان را به فساد بکشانند از قرآن آنها را دور کنند تا به اهداف پلیدشان برسند این هدف را دنبال می کنند امروز می بینیم  متاسفانه علمای اسلام و دلسوزانی برای اسلام کمتر هستند تا بتوانند با این تهاجمات فرهنگی مقابله و مبارزه کنند لذا فرمودند (من تمسک بسنتی عند فساد امتی فله اجر شهید)  کسی که در چنین زمانی یک سنت مرا احیا کند به یک سنت من عمل کند اجر و پاداش یک شهید را دارد یعنی این قدر در این زمان عمل کردن به سنت پیامبر ارزش دارد باز در روایتی می فرمایند (ان الذین بدا غریبا و سیعود کما بدا فطوبی للغرباء و هم الذین یصلحون ما افسد الناس من بعدی من سنتی)  دین در ابتدا غریب بود و بی یار و یاور بود یاوران کمی داشت در آینده هم زمانی خواهد آمد که دلسوزان کمی برای دین خواهند بود کمتر کسانی برای تعالیم دین مقدس اسلام جان و مال خودشان را فدا می کنند فرمودند خوشابحال کسانی که در آن زمان سنت های مرده مرا و سنت های متروکه مرا سنت هایی که ترک شده است آنها را احیا می کنند و مشغول امر به معروف و نهی از منکر هستند مشغول تبلیغ و ارشاد دیگران هستند خوشابحال آنها باز در روایتی می فرمایند (من احیا سنتی فقد احبنی و من احبنی کان معی فی الجنة)  هر کسی که سنت من پیامبر را زنده کند این شخص مرا دوست دارد و هر کسی که عملا مرا دوست داشته باشد نه با شعار روز قیامت در بهشت کنار من خواهد بود پس این همه فضایل برای این است که ما به سنت پیامبر پای بند باشیم و مطیع دستورات پیامبر باشیم حتی نشانه محبت خدا این است که ما از پیامبر اطاعت کنیم (قل ان کنتم تحبون الله فاتبعونی یحببکم الله و یغفر لکم ذنوبکم)  بگو ای پیامبر اگر شما خدا را دوست دارید از من پیامبر پیروی و اطاعت کنید پس نشانه محبت با خدا هم اطاعت از دستورات پیامبر است لذا انسان مسلمان با انجام دادن سنت ها با عمل کردن به سنت ها و خصوصا نمازهای سنت می تواند درجه ای کسب کند که محبوب خدا قرار بگیرد در حدیثی قدسی خداوند متعال می فرماید ( لا یزال عبدی یتقرب الی بالنوافل حتی احبه) پیوسته بنده من با انجام دادن نمازهای نافله که سنت ها در راس نمازهای نافله قرار دارد با انجام دادن سنت ها و نمازهای نافله به من نزدیک شده است و آنچنان به من نزدیک می شود که محبوب من خدا قرار می گیرد  این سنت هایی که بعضی ها به آن بی تفاوت هستند وقتی که فرصت نمی کنند نمی خوانند باز در روایتی پیامبراکرم (ص)  می فرمایند (ان اول ما یحاسب به الناس یوم القیامة من اعمالکم الصلاة)  در روز قیامت اولین سوال از نماز می شود در روز قیامت که جان گداز بود اولین پرسش از نماز بود  هر بنده ای را که می آورند اول خداوند متعال به فرشتگان می گوید نمازهایش را نگاه کنید آیا کامل انجام داده یا ناقص اگر نمازهایش ناقص باشد خداوند متعال به فرشتگان دستور می دهد که ببینید که این سنت هایی را که باید بخواند خوانده است نمازهای نفلی دارد اگر نمازهای نافله ای داشته باشد آن نواقصی که در نمازهای فرض ما وجود دارد خداوند متعال به فرشتگان دستور می دهد که این نواقصی که در نمازهای بنده من وجود دارد با این نمازهای نافله و سنت هایی که خوانده است کامل کنید آن وقت خداوند متعال این نمازها را می پذیرد اما وقتی که نمازها ناقص است و نماز سنت و نافله ای نخوانده است این نمازها قابل قبول نیست پس اطاعت از دستورات پیامبر بر هر مسلمان فرض است به همین خاطر در بعضی از آیات قرآن خداوند متعال اطاع از پیامبر را مقدم بر اطاعت از خودش ذکر می کند تا اینکه مسلمانان فکر نکنند که اطاعت پیابر با اطاعت خدا فرق می کند اول خدا می فرماید (و من یطع الرسول فقد اطاع الله ) کسی که از پیامبر اطاعت می کند از خدا اطاعت کرده است و پیامبر می فرمایند (من اطاعنی فقد اطاع الله و من عصانی فقد عصا الله)  کسی که از من پیامبر اطاعت کند از خدا اطاعت کرده است کسی که نافرمانی من پیانمبر را می کند نافرمانی خدا را کرده است فرمودند (کل امتی یدخلون الجنة الا من ابی قالوا یا رسول الله من یابی قال من اطاعنی دخل الجنة و من عصانی فقد ابی)  همه امتان من به بهشت داخل می شوند مگر کسی که نپذیرد سوال شد یا رسول الله چه کسی نمی پذیرد فرمودند هر کسی که از دستورات من اطاعت و پیروی کند به بهشت داخل می شود و هر کسی که مخالفت با دستورات بکند و به دستورات من عمل نکند این شخص نپذیرفته است یعنی به بهشت داخل نمی شود پس سعادت انسان مسلمان در دنیا و آخرت در پیروی از دستورات خدا و پیامبر است بعضی ها سعادت را ممکن است در مادیات بدانند اگر مال و ثروت زیادی داشته باشند فکر کنند که خوشبخت هستند بعضی ها فکر می کنند که اگر صحت و سلامتی و امنیت داشته باشند این خوشبختی و سعات است بعضی ها فکر می کنند خوردن نعمتهای متنوع اینها سعادت و خوشبختی است بعضی ها فکر می کنند داشتن همسر خوب و شایسته سعادت است هر کسی خوشبختی را در یک چیز می داند درست است همه اینها در خوشبختی دنیا نقش دارند اما خوشبختی آخرت منحصر به اطاعت از دستورات خدا و پیامبر است خداوند متعال در قرآن مجید با صراحت بیان می فرماید (و من یطع الله و رسوله فقد فاز فوزا عظیما)  هر کسی که از خدا و پیامبر اطاعت و پیروی کند به رستگاری و سعادت عظیمی و بزرگی نائل می شود پس سعادت عظیم و بزرگ سعادت دنیا و آخرت است این هم فقط کسانی نائل می شوند که پیرو دستورات خدا و پیامبر باشند امروز می بینیم که بسیاری از امکانات زندگی بهره مند  هستند و امکانات زندگی را دارند اما برای یک لحظه که استراحت کنند و بخوابند از قرص های خواب آور استفاده می کنند با تمام امکانات مادی که امروز وجود دارد با تمام پیشرفتی که در دنیا به وجود آمده است میلیون ها انسان امروز از بیماریهای روحی و عصبی رنج می برند و این امکانات مادی جهان تا به امروز نتوانسته است این معضل اجتماعی را حل کند با وجود تمام این امکانات مادی که در جهان وجود دارد روز به روز بر تعداد بیماران عصبی و روحی افزوده می شود در سالی صدها هزار بلکه بیشتر دست به خودکشی می زنند برای اینکه از آن زندگی که برای آنها به جهنمی تبدیل شده است نجات پیدا کند میلیون ها نفر به خاطر ناراحتی هایی که در زندگی شان دارند به اعتیاد او می آورند تا بلکه لحظه ای بتواند آرامش پیدا کنند کسی که مرض ندارد خود به خود معتاد بشود و زندگی اش را به آتش بکشاند این همه ناراحتی های روحی و روانی است که انسانها را به این بیماری خطرناک می کشاند و هلاک می کند با تمام تلاشی که پزشکان و روانشناسان در جهان کرده اند نتوانسته اند در جهان مادی امروز راهی برای آرامش و آسایش انسانها پیدا کنند اما خداوند متعال راه آسایش و آرامش انسانها را در دین مقدس اسلام با صراحت بیان می کند و می فرماید (هو الذی انزل السکینة فی قلوب المومنین)  اگر کسی آرامش می خواهد باید مومن باشد خدا است که آرامش را در قلبها مستقر می کند آسایش و آرامش را به انسانها عنایت می کند انسانهای اگر واقعا بدانند که دین مقدس اسلام چه نسخه ای برای سعادت انسانها تجویز نموده است همه آنها مسلمان می شوند متاسفانه نمی دانند (من عمل صالحاً من ذکر او انثی و هو مومن فلنحیینه حیاة طیبة)  کسی که عمل شایسته انجام دهد مرد یا زن باشد فرقی نمی کند خداوند می فرماید ما زندگی پاک و آرامی و با صفا و عشقی در دنیا به او می دهیم این وعده های خدا است که در دنیا تحقق پیدا کرده است آنهایی که ایمانشان قوی بوده است مسلمانان صدر اسلام چه سعادتی نصیبشان شده است که تا قیام قیامت میلیو نها مسلمان در جهان وقتی که آیات قرآن را می خوانند می گویند رضی الله عنهم و رضوا عنه وقتی که اسم آنها را می گویند رضی الله عنهم و رضوا عنه از این سعادت چه بالاتر در دنیا سعادت مند و بعد از مردن نام آنها ورد زبانها است دعا برای آنها می شود سعادت این است که می بینیم ابوبکر و عمر (رض) در حیات پیامبر در کنار پیامبر در وفات پیامبر در کنار پیامبر آن هم در یک قطعه که پیامبراکرم (ص) می فرمایند (بین صبری و قبری روضظ من ریاض الجنة)  بین منبر و قبر من باغی از باغهای بهشت است یعنی این دو نفر در باغی از باغهای بهشت دفن هستند از همه بالاتر میلیون ها نفر که در سال به عمره و حج می روند السلام علیک یا رسول الله و السلام علیک یا ابوبکر صدیق و السلام علیک یا عمر فاروق از این چه بالاتر است آیا از فرعون و قارون که گنجهایش و کلیدهایش را با  دها شتر حمل می کردند کسی نام می برد بدبختی همین است سعادت این است که وقتی که زنده است نامش را می برند و وقتی که می میرد هم نامش را می برند در قیامت هم هر کسی که از خدا و پیامبر اطاعت کند خداوند متعال زندگی سعادتمندی در روز قیامت نصیب او می گرداند بدعت در لغت به معنی نوآوری است اما در اصطلاح شریعت هر امری را که انسان به عنوان عبادت در دین اضافه کند یا کم کند این بدعت است این صراحتا به فرموده خداوند متعال حرام است (و من یشاقق الرسول من بعد ما تبین له الهدی و یتبع غیر سبیل المومنین نوله ما تولی و نصله جهنم و ساءت مصیرا)  کسی که مخالفت پیامبر را می کند مخالفت یعنی آن عملی که پیامبر انجام دادند انجام نمی دهد یا عملی انجام می دهد که پیامبر و صحابه انجام نداده اند معنی این است که صحابه و پیامبر متوجه نشده اند که این کار ثواب دارد حالا من انجام می دهم من بیشتر متوجه می شوم این بدعت است حتی بعضی جاها که از هر فرد عاقلی بپرسید که این عبادت می تواند بدعت باشد پیامبر راه را نشان می دهند عبادت جای خودش عبادت است اما وقتی که از محل خودش تجاوز کرد می شود بدعت پس کسی که مخالفت پیامبر را انجام می دهد و راه غیر مومنین را می پیماید راه عامه مومنین را ندارد و راه و روش جدای را انتخاب می کند میلیون ها مسلمان در جهان این راه و روش را ندارند فقط او انتخاب می کند و می گوید خوب هم است خدا می فرماید او را به همان طرفی که گرایش پیدا کرده است سوق می دهیم و او را به جهنم داخل می کنیم و جهنم بازگشت بدی است در جایی دیگر می فرماید (فلیحذر الذین یخالفون عن امره ان تصیبهم فتنه او یصبهم عذاب الیم)  بر حذر باشند بترسند آنهایی که از دستورات پیامبر سرپیچی می کنند مخالف دستورات پیامبر کاری را انجام می دهند باید بر حذر باشند ازاینکه ممکن است به بلای ناعلاجی در این دنیا مبتلا شوند و یا به مصیبتی گرفتار شوند یا اینکه به عذاب دردناکی چه در این دنیا چه در آن دنیا گرفتار شوند کسانی که مخالف دستورات پیامبرکاری انجام می دهند و بدعتها را رواج می دهند و به آن عمل می کنند اینها بدانند که در همین دنیا به عذاب خدا گرفتار می شوند و به مصیبتها گرفتار می شوند و در آن دنیا عذابش باقی است پیامبراکرم (ص) فرمودند (من احدث فی امرنا هذا ما لیس منه فهو رد)  هر کسی در دین مقدس اسلام نوآوری ایجاد کند چیزی را اضافه کند و آن را ثواب بداند فرمودند این مردود است چون دین مقدس اسلام در حیات پیامبر کامل شده است و هیچ واجبی مستحبی و سنتی و کار ثوابی باقی نمانده است که ما بخواهیم به دین اضافه کنیم پس دین کامل شده است یعنی هر آن چه را که پیامبر به مسلمانان ابلاغ کرده اند هر آن چه که قرآن دستور داده است این دین است و هر آن چه که در قرآن نیامده است و پیامبر دستور نداده اند و به آن عمل نکرده اند این بدعت است یا هر آن چه که صحابه انجام ندادند بدعت است لذا پیامبر اکرم (ص) می فرمایند (و ایاکم و محدثات الامور فان کل محدثة بدعة و کل بدعة ضلالة)  از بدعتها بر حذر باشید که هر بدعت گمراهی است و هر گمراهی انسان را به جهنم می رساند پس هر نوآوری بدعت است و هر بدعت گمراهی است و گمراهی هم سرانجامش جهنم است مثالی عرض می کنم که بعضی ها فکر می کنند هر کاری که انجام بدهند عبادت است سه نفر آمدند و از همسران رسول خدا (ص) سوال کردند در مورد عبادتهای پیامبر که پیامبر چه نوع عبادتهایی در شبانه روز انجام می دهند که آنها بیشتر از پیامبر عبادت کنند چون می دانستند گناهان گذشته و آینده پیامبر بخشیده شده است لذا استدلال کردند که اگر ما می خواهیم نجات پیدا کنیم و سعادتمند باشیم  باید  عمل ما از پیامبر بیشتر باشد لذا وقتی که سوال کردند گفتند پیامبر نصفی  از شب را نماز می خواندند و قسمتی را استراحت می کردند و به همسرانشان که نوبتشان بود سر می زدند و حق آنها را ادا می کردند و بعضی از روزها را روزه می گرفتند و بعضی از روزها را روزه نمی گرفتند این طور نبود که مانند ماه رمضان یک ماه را پشت سر هم روزه بگیرند یا ده روز را روزه بگیرند بهترین روزه روزه حضرت داود است که انسان مانند ایشان یک روز را روزه بگیرد و یک روز را بخورد لذا اینها این تصمیم را گرفتند یکی گفت ما کجا و پیامبر کجا عمل ما که باید نجات پیدا کنیم باید از پیامبر بیشتر باشد یکی تصمیم گرفت که من در عمرم شب ها را نخواهم خوابید و تا صبح عبادت خواهم کرد دومی قسم یاد کرد که من تا زنده هستم تمام سال را روزه خواهم گرفت و این روزه را نخواهم خورد سومی قسم یاد کرد که من ازدواج نخواهم کرد یا اینکه با زن و همسرم نخواهم خوابید خبر به پیامبر رسید پیامبر این سه نفر را احضار کردند گفتند که آیا شما چنین تصمیمی گرفتید گفتند یا رسول الله تصمیم ما خیر است می خواهیم  عبادت بیشتری انجام بدهیم پیامبر عصبانی شدند و فرمودند (و الله انی لاخشاکم لله و اتقاکم له و لکنی اصوم و افطر و اصلی و ارقد و اتزوج النساء فمن رغب عن سنتی فلیس منی)  قسم یاد کردند زمانی پیامبر قسم یاد می کردند که مطلب را به طرف مقابل بفهمانند که کار شما اشتباه است بخدا قسم که من از شماها خیلی با تقواتر هستم و از شما خیلی بیشتر از خدا می ترسم اما هم در شب نماز می خوانم و هم می خوابم چون بدن هم در شب نیاز به خواب دارد اگر شما حق بدن را ضایع کردید و استراحت نکردید اینجا گناهکار شدید هم عبادت و هم استراحت فرمودند هم من بعضی از روزها را روزه می گیرم و بعضی روزها را می خورم و فرمودند حق همسرانم را هم ادا می کنم چون همسرانم هم حقی دارند شخصی هر روز را روزه می گیرد و همسرش می آید و شکایت می کند یا رسول الله همسر من هر روز را روزه دارد من هم حقی دارم پیامبر او را صدا می زنند و او را توبیخ می کنند بدن تو بر تو حقی دارد فرزندانت بر تو حقی دارند و زنت بر تو حقی دارد حق هر یک را که ضایع کردی گناه می کنی فکر نکنید که هر کاری که ثواب دارد انجام بدهید روزه گرفتن بهترین عبادت است اما در پنج روز در سال حرام است سه روز بعد از عید قربان که ایام تشریق نامیده می شود  حرام است وقتی که مطابق شریعت عمل کردید این عبادت است اما وقتی که بر خلاف پیامبر و صحابه کاری انجام دادید این بدعت است به همین خاطر در روز قیامت پیامبر می فرمایند وقتی که امتان من به حوض کوثر می آیند تا آب بنوشند چون علامت امت پیامبر اعضای وضوی آنها است که مانند خورشید می درخشد از اعضای وضو تشخیص داده می شود که امت پیامبر هستند عده ای که می آیند و نزدیک حوض می شوند فرشتگان مانع آنها می شوند و جلوی آنها را می گیرند و پیامبر داد می کشند اینها امتان من هستند و نشانه های وضو در صورتشان و دست و پایشان آشکار است چرا اینها را بر می گردانید بعد از طرف خدا ندا می رسد یا رسول الله شما نمی دانید اینها بعد از شما چه بدعتهایی انجام دادند و چه تغییراتی در دین انجام دادند و چه مسایلی را به دین نسبت داده اند پس انسان بدعت گذار از حوض کوثر هم محروم می شود انسان بدعت گذار توبه اش هم قبول نمی شود (ان الله حبب التوبة عن صاحب بدعة حتی یدع بدعته)  کسی که کار بدعتی انجام می دهد توبه اش هم قبول نمی شود حتی عبادتهای انسان بدعت گذار قبول نمی شود تا زمانی که بدعتش را ترک کند در دین مقدس اسلام هیچ روزی برای روزه گرفتن و هیچ روزی برای عبادت تعیین نشده است حالا فردی می آید شب مخصوصی را در سال یا ماه اختصاص می دهد به طور مثال روز 15 شعبان را اختصاص می دهد برای روزه گرفتن چون پیامبر و اصحاب پیامبر این کار را نکردند لذا وقتی که ما این کار را انجام می دهیم یعنی ما از پیامبر بیشتر می دانیم خود روزه بدعت نیست اختصاص دادن روزه برای فلان روز بدعت است پیامبر صراحتا می فرمایند شما می دانید که شب جمعه و روزه جمعه بهترین روز است اعیاد مسلمانان است فرمودند (لا تخصوا الیله الجمعة بقیام من بین اللیالی و لا تخصوا یومها بالصیام من بین الایام الا ان یکون فی صوم یصومه احدکم)  شب جمعه را فقط برای عبادت اختصاص ندهید روز جمعه را فقط برای روزه گرفتن اختصاص ندهید اما روزهای  13 و 14 و 15 هر ماه یا روزهای دوشنبه و پنج شنبه که در روایت آمده است که پیامبرروزه گرفته اند غیر از این روزها هر عبادتی که برای وقت معینی اختصاص بدهیم این بدعت است به همین نحو است مسایلی که برای ماه برات و شعبان انجام می شود بعضی ها فکر می کنند که مثلا در 15 شعبان یا 14 برات یا شب 15 شعبان مسایل بسیار مهمی اتفاق افتاده است لذا روز بسیار مهمی است این طور نیست آن چه که در اسلام بیان شده است و اتفاقاتی که در 15 شعبان اتفاتق افتاده است یکی جنگ بدر بوده است و یکی تغییر قبله چند تا غزوه بوده است که در این تاریخ رخ داده است  در مورد 14 و 15 برات هیچ مطالبی بیان نشده است فقط احادیث بسیار ضعیفی آمده است آن چه که در مورد شعبان بیان شده است پیامبر در ماه شعبان از همه ماها بیشتر روزه می گرفتند وصحابه بیشتر قرآن را تلاوت می کردند و زکاتشان را در ماه شعبان می دادند تا فقرا در ماه رمضان مشکلی نداشته باشند اما اینکه ما فکر کنیم که در 15 شعبان تمام اتفاقاتی که تا سال آینده می خواهد رخ بدهد در این شب رخ می دهد استدلال هم بعضی ها می کنند که در این شب هر کار حکیمانه ای دستور داده می شود تمام کسانی که می میرند تا سال آینده و یا به دنیا می آیند تمام این مسایل به فرشتگان ابلاغ می شود مشخص می شود این در شب 15 شعبان نیست زیرا در سوره دخان آمده است (انا انزلناه فی لیلة مبارکة فیها یفرق کل امر حکیم)  ما قرآن را در شب مبارکی نازل کردیم همه می دانیم که شب نزول قرآن شب قدر بوده است شب ماه رمضان بوده است اگر اتفاقی می افتد در مورد هر اتفاقی که تصمیم گرفته می شود در شب قدر نه در 15 شعبان پس اینکه ما بیاییم فقط عبادتها را اختصاص بدهیم برای یک شب شما یک روایت از پیامبر و خلفا و صحابه را بیاورید که آنها روزهای برات و شعبان را اختصاص داده باشند برای مرده ها و انفاق کردن و خیرات کردن خدا در قرآن می فرماید انفاق کنید اما وقت تعیین نکنید مرده مانند ما زنده است شما به فردی بگویید که تو تمام یازده ماه را گرسنه باش و هیچ چیز نخور من به تو در ماه برات و شعبان پول می دهم مرده هم همین طور است شما که می خواهید روح مرده را شاد کنید چرا یازده ماه او را را در انتظار می گذارید ماه شعبان خرمایی بدهید و یا سر قبر بروید فاتحه بخوانید چه کسی گفته است که حتماً سر قبر بروید و فاتحه بخوانید شما می توانید از هر جایی برای مرده تان فاتحه بخوانید اگر می خواهید برای مرده تان کار نیکی انجام بدهید مرده تان را دوست دارید یازده ماه مرده تان را منتظر نگذارید در تمام سال خیرات بدهید روزی را اختصاص ندهید برای روزه گرفتن و خیرت دادن این را می گویند بدعت چون نه پیامبر و نه صحابه این کار را کردند حتی اگر می خواهید واقعا مسلمان واقعی باشید و نصرت و یاری خدا شامل حال ما قرار بگیرید دست از این بدعتها بر دارید