"وَلا تَحسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتًا ۚ بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقونَ"
این سخنرانی شامل چند بخش است.
یک بخش مربوط به فضیلت شهادت و جهاد در راه خدا! و بخش دیگرآن مربوط به فضیلت ماه محرم! و یک بخش هم در ربطه با فضایل اهل بیت پیامبر! و بخش دیگر هم در رابطه با هدف قیام امام حسین (رض) و یاران ایشان و درسی که مسلمانان باید از این شهادت یاد بگیرند چیست؟
آیه ای که در ابتدای عرایضم تلاوت کردم خداوند متعال می فرماید شما در رابطه با کسانی که در راه خدا کشته می شوند گمان نکنید که آنها مرده هستند بلکه آنها زنده هستند و نزد خدا هم روزی داده می شوند.
در عالم برزخ انها زنده هستند مثل بقیه انسانهای عادی نیستند "فَرِحينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِن فَضلِهِ" بسیار خوشحال هستند به آن چه که خداوند متعال از فضل و کرمشان نصیب انها کرده است.
شهادت واژه بسیار مقدسی است، شهدا شمع محفل بشریت هستند می سوزند و به دیگران روشنایی می بخشند.
شهادت آنقدر مهم است و آنقدر فضیلت دارد که پیامبر (ص) می فرمایند: (الشهید یشفع فی سبعین من اهل بیت) هر شهید می تواند برای 70 نفر از انواده اش شفاعت کند.
جهاد در راه خدا هم انقدر مهم است که پیامبر(ص) می فرمایند: «من لم یغز ولم یحدّث نفسه بغزو مات علی شعبة من النّفاق» کسی که بمیرد و در جهادی شرکت نکرده باشد زمانی که جهاد با کفار است در جهاد شرکت نکرده است و فکر و اندیشه جهاد را هم در سر ندارد، چون مسلمان اگر توانایی دارد باید در جهادی اگر باشد شرکت کند اگر جهادی نیست لااقل این فکر و اندیشه را داشته باشد که اگر یک زمانی جنگ و جهادی بین مسلمانان و کفار به وجود آمد من حتما توانایی داشتم شرکت خواهم کرد اما اگر کسی در جهاد شرکت نکند یا چنین آرزویی نداشته باشد برشاخه ایاز نفاق مرده است.
زیرا جهاد سبب عزت و کرامت و شرافت مسلمانان است، و پیامبر (ص) در روایت دیگر می فرمایند: «مَنْ سألَ اللَّهَ تَعالى الشَّهادَةبصدق» کسی که با صداقت و اخلاص از خدا شهادت را بطلبد و تقاضا کند «بَلَّغَهُ اللَّهُ تَعالى مَنازِلَ الشُّهَدَاءِ وَإنْ ماتَ على فِرَاشِهِ» خداوند متعال مقام و منزلت شهید را به این انسان می دهد ولو اینکه در بستر خانه اش بمیرد.
اینقدر شهادت ارزش دارد حضرت عمر در دعاهایشان می فرموند: «وقال عُمَرُ اللهم ارْزُقْنِی شَهَادَةً فی بَلَدِ رَسُولِکَ»خدایا به من شهادت نصیب من بفرما آن هم در مدینه منوره در مدینه پیامبرت!
اصحاب و یاران پیامبر تعجب می کردند شهادت نیاز دارد که انسان از خانه اش خارج شود و در جبهه جنگ با دشمن بجنگد، کشته شود شهید است.
اما خداوند متعال وقتی می خواهد شهادت را نصیب یک بنده اش کند در محراب عبادت در مسجد پیامبر حضرت عمر (رض) به آرزویشان می رسند و به شهادت می رسند. آن وقت اصحاب و یاران رسول خدا معنا و مفهوم دعای حضرت عمر را می فهمند.
شهادت و یا جهاد در راه خدا آنقدر فضیلت دارد که پیامبر می فرمایند: «رباط یوم ولیلة خیر من صیام شهر وقیامه» نگهبانی از مرزها و حدود یک کشور اسلامی بهتر است از روزه گرفتن یک ماه و شب زنده داری است.
آنقدر شهادت ارزش دارد که پیامبر(ص) با آن مقام و منزلتی که نزد خدا دارند می فرمایند: من دوست دارم که بار بار در راه خدا کشته شوم باز زنده شوم و باز در راه خدا کشته شوم به خاطر فضیلت شهادت است.
می فرمایند: «مَا مِنْ أَحَدٍ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ يُحِبُّ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا وَأَنَّ لَهُ مَا عَلَى الْأَرْضِ مِنْ شَيْءٍ غَيْرُ الشَّهِيدِ فَإِنَّهُ يَتَمَنَّى أَنْ….» احدی از انسانها وقتی به بهشت داخل می شود دوست ندارد که به دنیا برگردد، هر کسی وارد بهشت می شود آن نعمتها و اکرام الهی را می بیند هیجگاه حاضر نیست به دنیا برگردد (....) اما شهید وقتی که آن مقام و منزلتی که به خاطر شهادت به او داده شده است آن اکرامی که به خاطر شهادت شده ارزو می کند به دنیا برگردد و دهها مرتبه کشته شو تا به ان مقامش افزوده شود «فَإِنَّهُ يَتَمَنَّى أَنْ يَرْجِعَ فَيُقْتَلَ عَشْرَ مَرَّاتٍ لِمَا يَرَى مِنَ الْكَرَامَةِ» خداوند متعال صد درجه را در بهشت فقط برای مجاهدین در راه خدا آماده کرده است.
پیامبر می فرمایند: «مَا مِنْ قَطْرَةٍ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ قَطْرَتَيْنِ قَطْرَةِ دَمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ قَطْرَةِ دَمْعَةٍ فِي سَوَادِ …» دو تا قطره نزد خدا بسیار محبوب است یکی آن قطره خونی که در راه خدا ریخته می شود و دوم قطره اشکی که در دل شب از ترس خدا بر چشمها جاری می شود.
در روایت دیگر می فرمایند: «كل عين باكية يوم القيامة الا عين بكت...» هر چشمی در روز قیامت گریان است بجز دو چشم که در آن روز گریان نیستند یکی آن چشمی که از حرامها حفاظت شده دوم آن چشمی که در راه خدا و درراه اهدای کلمه الله شب بیداری کشیده است و خواب نشده است.
به هر حال این قسمتی بود در رابطه با فضیلت جهاد و شهادت بخش دوم در رابطه با فضیلت ماه محرم است که در آن قرار داریم.
ماه محرم یکی از چهار ماه حرام و محترمی است که خدا در قرآن به آن اشاره کرده است «إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ» شمارش ماهها تعداد ماهها از زمان خلقت آسمانها و زمین دوازده ماه است، در کتاب خدا و لوح محفوظ این ثبت شده است، چهار ماه از این دوازده ماه بسیار محترم هستند. رجب و ذی القعده و ذی الحجه و محرم این چهار ماه حرام است.
محترمی که در قرآن ذکر شده و از احترام خاصی برخوردار است و یکی از این چهار ماه ماه محرم است این چهار ماه در همه ادیان الهی محترم بوده و یکی از حرمتها این بوده که جنگ در این چهار ماه قبل از اسلام حرام بوده است.