جهاد و شهادت و فضایل اهل بیت پیامبر
( و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله تابل احیاء عند ربهم یرزقون فرحین بما اتاهم الله من فضله)
این آیه یکی از مجموعه آیاتی است که خداوند متعال مقام و منزلت شهدا را بیان می کند که شهدا امتیازاتی دارند که دیگران ندارند. خدا می فرماید: شما گمان نکنید کسانی که در راه خدا کشته شده اند و مرده هستند! بلکه اینها نزد خدا زنده هستند و به آنها روزی داده می شود و از نعمتهایی که خدا به آنها داده خوشحال و شادمان هستند.
شهادت واژه بسیار مقدسی است، شهدا شمع محفل بشریتند که می سوزند و به دیگران روشنایی می بخشند.
جهاد هم که راه رسیدن به شهادت است، آنقدر در اسلام اهمیت دارد که عزت و کرامت و مجد و عزمت مسلمانان در گرو جهاد در راه خداست. به همین خاطر پیامبر می فرمایند: (من مات و لم یغفرو لم یحدث نفسه بالغز و مات علی شعبة من النفاق) کسی که در زندگانی خودش جهاد نکند و یا اینکه فکر و اندیشه جهاد را نداشته باشد، در چنین حالتی بمیرد بر شاخه ای از نفاق مرده است.
هر مسلمان باید فکر و اندیشه جهاد را داشته باشد که اگر یک زمانی جهادی باشد در صف مجاهدین در راه خدا جهاد کند. پیامبر وقتی که از ایشان سوال می شود که چه عملی از همه عملها افضل تر است؟ می فرمایند: (ای العمل افضل قال ایمان بالله و رسوله قیل ثم ماذا قال الجهاد فی سبیل الله) ایمان به خدا.
سپس سوال می شود که بعد از ایمان به خدا چه عملی از همه عملها افضل تر است؟ می فرمایند: جهاد در راه خدا. در روایتی می فرمایند: (مثل المجاهد فی سبیل الله و الله اعلم بمن یجاهد فی سبیله کمثل الصائم القائم رباط یوم و لیلة خیر من صیام شهر و قیامه) مثال کسی که در راه خدا جهاد می کند، مانند انسانی است که روزها را روزه می گیرد و شب ها را به نماز سپری می کند. یک شبانه روز نگهبانی کردن از حدود کشور اسلامی و از کیان مسلمانان نگهبانی کردن از یک ماه روزه گرفتن و شب ها را نماز خواندن بهتر است.
حضرت علی می فرمایند: (الجهاد باب من ابواب الجنة فتحه الله لخاصة اولیائه) جهاد دری از دروازه های بهشت است که خداون متعال برای دوستان خاصش این در را گشوده است. پیامبر با آن مقام و منزلتی که دارند قسم یاد می کنند و می فرمایند: من دوست دارم که در راه خدا بارها کشته شوم و باز زنده شوم.
پیامبراکرم می فرمایند: (ما اغبرت قدما عبد فی سبیل الله فمسته النار) قدمهای انسانی که در راه خدا جهاد می کند و گردآلود می شود از آتش جهنم در امان می ماند، انسانی که در راه خدا جهاد می کند و گرد و غبار جهاد بر سر و بدن او می نشیند این انسان از آتش جهنم در امان می ماند.
شهید آنچنان مقامی دارد که وقتی که همه انسانها به بهشت داخل می شوند با آن همه نعمتهایی که هرگز با چشم ندیده اند و با گوش نشینیده اند و در دل آنها خطور نکرده است آنها را می بینند احدی حاضر نیست که از بهشت برای یک لحظه هم بیرون بیاید، بجز شهید. شهید وقتی که به بهشت می رود و آن مقام و منزلتی که در ازای جهاد در راه خدا و شهادت به او داده می شود می بیند آرزو می کند که خدایا مرا به دنیا برگردان که من صدها مرتبه شهید شوم تا در ازای هر مرتبه ای که شهید می شوم، این مکان و منزلت را بدست آورم.
در روایتی دیگرمی فرمایند: (ان فی الجنة ماة درجة اعدها الله للمجاهدین فی سبیل الله) در بهشت صد درجه و مقام است که خداوند متعال فقط برای کسانی که در راه خدا جهاد کرده و شهید شده اند آماده کرده است. پیامبر می فرمایند: (لا یجتمع علی عبد غبار فی سبیل الله ودخان جهنم) غباری که بر سر و صورت انسان در راه خدا نشسته با دود جهنم یک جا جمع نمی شود.
وقتی که از پیامبر سوال می شد (دلنی علی عمل یعدل الجهاد قال لا اجد) ای پیامبر مرا کاری راهنمایی کنید که اگر آنرا انجام دهم با جهاد در راه خدا برابری داشته باشد. پیامبر می فرمایند: هیچ عملی را نمی یابم که با جهاد برابر باشد.
پیامبر می فرمایند: (ما من قطرة احب الی الله من قطرة دم فی سبیله او قطرة دمع فی جوف اللیل من خشیته) دو قطره نزد خدا بسیار محبوب است، اول: قطره خونی که در راه خدا بر زمین می ریزد. دوم: قطره اشکی که از ترس خدا در نیمه شب از چشمان انسان جاری می شود.
پیامبراکرم می فرمایند: (کل عین باکیة یوم القیامة الا عین غضت عن محارم الله) همه چشمها از هول و وحشت روز قیامت گریانند، هول و وحشت قیامت را که انسانها می بینند اشک از چشمان همه جاری می شود، بجز دو نفر که در آن روز از گریه کردن در امان هستند. چشمی که در دنیا از نگاه کردن به ناموس دیگران از نگاه کردن به نامحرم محفوظ مانده این چشم در روز قیامت گریان نیست. دوم چشمی که در راه خدا شب بیداری کشیده است.
جهاد این فضایل را دارد که وقتی که انسان در راه خدا جهاد می کند و شهید می شود بالاترین مقام بهشت را بعد از انبیا کسب می کند.