غرور و تکبر (قسمت دوم)
(فقال رجل ان الرجل یحب ان یکون ثوبه حسناً و نعله حسنة قال ان الله جمیل یحب الجمال الکبر بطر الحق و غمط الناس ان الله یحب ان یری اثر نعمته علی عبده)
مولانا غلام حیدر فاروقی امام جمعه اهل سنت بیرجند
شخصی نزد رسول خدا آمد و عرض کرد، شخصی دوست دارد لباس زیبا، کفش زیبا بپوشد. آیا اینهاهم جزء تکبر است؟ پیامبر فرمودند: خیر! پوشیدن لباس و یا کفش زیبا و لباس مرتب نشانه تکبر نیست. بلکه خداوند متعال زیبا است و دوست دارد بنده اش را در حالت زیبایی ببیند.
انسان هر قدر بتواند لباس زیبایی بپوشد خصوصاً هنگامی که به مسجد می آید در حالی که اسراف نباشد این شخص محبوب خدا قرار می گیرد. فرمودند: تکبر رد کردن و انکار کردن حق است و حقیر شمردن دیگران. و الا وقتی که خدا به شخصی نعمت داده دوست دارد که اثر نعمتش را در بنده اش ببیند. بنده نباید بخل بورزد، باید از نعمتی که خدا به او داده در حدی که اسراف نباشد استفاده کند.
تکبر انکار کردن حق و حقیر شمردن دیگران است. انسان متکبر معمولاً هدفش این است که نظر دیگران را به طرف خودش جلب کند و به آنها بگوید که من بهتر و برتر از دیگران هستم. و زیانهای بسیاری به خاطر این تکبرش متحمل می شود.
یکی از زیانهای تکبر این است که انسان متکبر از تجربیات دیگران محروم می ماند، چون خودش را از دیگران برتر می داند وحاضر نیست که چیزی از دیگران یاد بگیرد.
انسان متکبر شکار شیطان می شود، چون یکی از خصلتهای شیطان که همان تکبر است در او وجود دارد و به آسانی شیطان بر او تسلط پیدا می کند و او را به راه و روش خودش دعوت می کند.
انسان متکبر مبغوض و منفور دیگران قرار می گیرد، وقتی که می بیند دیگران از او متنفر هستند. حقد و عداوت و کینه دیگران را به دل خود می گیرد.
انسان متکبر خودش را در صفتی از صفات خدا که همان عظمت و بزرگی است با خدا شریک می سازد.
