در چند جلسه گذشت دررابطه با افرادی یا گروه هایی ک خدا آنان را دوست ندارد صحبت شد. "ان الله لا یحب الکافرین" خدا کفار را دوست ندارد. "و الله لا یحب الظالمین" خدا انسانهای ظالم و ستمگر را دوست ندارد.

در این رابطه یک جلسه مفصلا صحبت شد "و انه لا یحب المستکبرین" خدا انسانهای متکبر و خودخواه را هم دوست ندارد، در این رابطه هم یک جلسه صحبت شد.

اما امروز در رابطه با چند گروه از گروههایی که خداوند متعال در قرآن می فرماید: من آنها را دوست ندارم! یکی از آن گروه ها "ان الله لا یحب المسرفین" خداوند متعال انسانهای اصراف گرا را انسانهایی که زیاده روی می کنند هم دوست ندارد.

انسانهایی که افراط یا تفریط دارند، خدا آنان را دوست ندارد؛ بعضی وقتها ممکن است اصراف در خوردن و آشامیدن باشد که خداوند متعال می فرماید "کُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَلاَ تُسْرِفُواْ" بخورید و بیاشامید اما در خوردن و آشامیدن اصراف نکنید.

همان طور که پیامبر(ص) می فرمایند: انسان معده اش را باید به سه قسمت تقسیم کند، یک قسمت برای غذا، یک قسمت برای آب و یک سمت باید خالی نگه دارد تا بتواند نفس بکشد. شما دیدید انسانهایی که زیاد می خورند حتی توان نفس کشیدن را ندارند نفس انها تنگ می شود.

این حکمتی است  که پیامبر 1400سال پیش بیان کردند که شما آنقدر نخورید که توان نفس کشیدن را نداشته باشید.

سعدی هم می فرماید: نه چندان بخور که از دهانت براید/ نه چندان که از ضعف جانت براید.

در هر چیزی انسان باید حد متوسط را رعایت کند پس یک اسراف که در خوردن و اشامیدن است یک نوع اسراف در ریخت و پاشهایی است که بعضی ها متاسفانه در خانه ها انجام می دهند حالا چه برای مهمان چه برای خودشان آنقدر غذا اماده می کنند که مقداری را در نهایت باید دور بریزند این هم اسراف است.

خداوند متعال انسانهای اسراف کننده را دوست ندارد همچنین انفاق کردن مال و ثروت در راه حرام کسی که مال و ثروتش را در راه حرام انفاق می کند این شخص هم مرتکب نوعی اسراف شده است "إِنَّ الْمُبَذِّرِینَ کانُوا إِخْوَانَ الشَّیاطِینِ" خداوند متعال می فرماید: انسانهای مبذر انسانهایی که در نفقه کردن در انفاق کردن مسائل شرعی را رعایت نمی کنند اینها برادران شیطان هستند.

یک نوع اسراف هم هست در گناه زیاده روی می کنند بعضی ها انقدر در گناه زیاده روی می کنند که از حدی که حتی یک انسان ممکن است گناه کند عبور می کند خداوند متعال به پیامبر و همه انسانها می فرماید: "وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا وَ اتَّبَعَ هَواهُ وَ كانَ أَمْرُهُ فُرُطاً" ای پیامبر اطاعت نکن از  کسی که در پیروی از هوا و خواهشات نفسانی اش از حد گذشته است.

درست است ممکن است که یک انسان در گناه افراط کرده باشد اما باز هم نباید از درگاه و رحمت خدا ناامید باشد چون خداوند متعال به پیامبر خطاب می فرماید: بگو به بندگان من انهایی که در نفس هایشان در گناه کردن از حد گذشته اند و گناه بسیاری کرده اند "لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّـهِ" به آنها بگو که از رحمت خدا ناامید نباشند  "إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا"  پس سراف هم از خصلت هایی است که خداوند متعال این انسانها را دوست ندارد حتی در عبادات!

وضو گرفتن برای نماز عبادت است، شخصی در وضو گرفتن مقداری ان چه که دستور داده شده است بیشتر مصرف می کرد پیامبر فرمودند: اسراف نکن سوال کرد آیا در وضو هم اسراف است؟ فرمودند: بله! در وضو گرفتن هم دستور داده شده هر عضوی را سه مرتبه بشویید.

پیامبر فرمودند این هم اسراف است و لو اینکه در کنار جوی آب جاری باشید.

در هر چیزی اسراف کردن غیر شرعی است و خداوند می فرماید: من اسراف کنندگان را دوست ندارم؛

یکی از دیگر از گروه هایی که خداوند می فرماید من آنها را دوست ندارم "إِنَّ اللَّهَ لَا یحِبُّ الْخَائِنِینَ" خدا می فرماید: من انسانهای خیانت کار را دوست ندارم!

پیامبر (ص) در روایتی می فرمایند: «عَلامَاتِ الْمُنَافِقِ ثَلاثٌ»  منافق سه تا نشانه دارد که می توان منافق را تشخیص داد، «إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ» وقتی که منافق صحبت می کند صحبتش سراسر دروغ است، راستی و سخن راستی بر زبانش جاری نمی شود  «وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ» وقتی که به کسی وعده می دهد به وعده اش عمل نمی کند خلاف وعده می کند «وَإِذَا ائْتُمِنَ خَانَ» و سوم این است وقتی امانتی به او سپرده می شود خیانت می کند.

خیانت در امانت هم در حقیقت یکی از مواردی است که خداوند متعال این انسانها را دوست ندارد، پیامبر می فرمایند: «لکلّ غادر لواء یوم القیامه» در روز قیامت برای هر انسانی که در دنیا خیانت کرده است در روز قیامت پرچم مخصوصی است که همه اهل محشر با این پرچم و با این شعاری که در آن پرچم نوشته شده است متوجه می شوند که این انسان خائنی در دنیا بوده است.

لذا خیانت در حقوق الله داریم در حقوق الناس داریم پیامبر در مورد حقوق الناس می فرمایند  اگر کسی امانتی به شما داد امانت را صحیح و سالم به او رگردانید و اگر کسی به شما خیانت کرد شما حق خیانت نداری که مقابله به مثل کنید اما خیانت در حقوق الله نماز امانت است روزه زکات و حج همه دستوراتی که خدا داده است که ما انجام بدهیم یا انچه را که خدا حرام کرده که نباید انجام بدهیم همه اینها امانت هستند و ترک نماز و روزه و زکات و حج خیانت به امانت الهی است مرکب حرام شدن خیانت به امانت الهی است و اعضای بدن انسان هم امانت هستند به همین خاطر در روز یامت از هر عضوی از اعضای بدن انسان سوال می شود "اِنَّ السَّمْعَ والْبَصَرَ والفُؤاد کُلُّ اولئکَ کانَ عَنْهُ مَسْئُولا" در روز قیامت از گوش هم سوال می شود که چه چیزهایی در دنیا شنیده ای و به چه سخنانی گوش فرا داده ای از چشم هم سوال می شود ایا چشمش را در دنیا از نگاه کردن به حرام باز داشت است.

خدا آن چشم هایی که مخفیانه خیانت می کنند و به ناموس دیگران با شهوت نگاه می کنند خدا اینها را هم می داند انچه که در قلبها نهفته اینها را هم می داند.

ما باید بدانیم که اگر ما به ناموس یک مسلمان خیانت کردیم چه با نگاه کردن و چه با عمل دیگر یقین داشته باشیم که دیگران هم به ناموس ما خیانت می کنند.

چشم هم امانت است، زبان هم امانت است ،غیبت کردن دروغ گفتن و تهمت زدن و فحش و دشنام همه آن چیزی که مربوط به زبان است اینها خیانت به امانت الهی است!

اعضای بدن انسان همه امانت هستند و گناه کردن و معصیت کردن در حقیقت خیانت به امانت الهی است، عمر انسان هم امانت است.

پیامبر می فرمایند: در روز قیامت قبل از هر چیز قبل از اینکه نامه اعمال انسانها در میزان عدل الهی قرار بگید و سرنوشت انسانها مشخص شود.

خداوند متعال چهار سوال از انسان می کند عن عمره از عمرش سوال می شود که عمرت را چگونه گذرانده ای؟ در عبادت یا گناه و معصیت در خدمت به خلق خدا و در ظلم و جر و ستم و شکنجه دیگران و یک سوال خصوصی می شود از جوانی سوال می شود.

چون سن جوانی بزرگترین نعمت است که درر اختیار هر جوان است که باید بداند از این سن جوانی سوال می شو که جوانی ات رادر کجا سپری کرده ای؟ چون جوانی سن بسیار ارزشمندی است خداوند یکی از هفت نفری که در روز قیامت در زیر سایه عرش الهی قرار می دهد و از ان گرمای طاقت فرسای ان روز نجات پیدا می کند جوانی که جوانی اش را در عبادت یا در خدمت به خلق خدا در امر به معروف و تبلیغ سپری کرده باشد این شخص در زیر سایه عرش الهی قرار می گیرد.

سوال سوم که از هر انسان سوال می شود از مال و ثروتش که این مال و ثروت را از کجا بدست اورده ای؟ از راه حلال یا حرام! اگر از راه حلال باشد سوال بعدی این است که  این مال و ثروتی که از راه حلال بدست اورده ای در چه راهی انفاق کردی؟ در راه خدا یا کمک به مساجد و مدارس و طلاب و فقرا در چه راهی!

از علم و دانشش سوال می شود که آیا به این علم و دانشت عمل کرده ای یا خیر؟ خدا می فرماید: من انسانهای خائن را دوست ندارم گروهی دیگر که خداوند می فرماید من آنها را دوست ندارم "إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ" خداوند متعال انسانهای متجاوز که از حد تجاوز می کنند حالا تجاوز از حد گاهی ممکن است در رابطه با دیگران باش یا حدود و قوانین و دستورات خدا و پیامبر باشد گاهی ممکن است در حق خودش باشد به هر حال در همه موارد توصیه شده است که مسلمان حق تجاوز و تعدی به مال و جان و آبروی دیگران ندارد.

"كُلَّ الْـمُسْلِمِ عَلَى الْـمُسْلِمِ حرامٌ دمُهُ ومالُهُ وعِرْضُهُ" خون مسلمان جان و مال و ثروت مسلمان محترم است تجاوز و تعدی به هر یک از اینها قطعا حرام است آبروی کسی را ریختن دزدی کردن مال کسی را به ناحق ربودن یا گرفتن و یا اینکه در معامله خیانت کردن  «ومن غشنا، فليس منا» کسی که مسلمانی را بفریبد از جمله ما مسلمانان نیست.

همه اینها در حقیقت یک نوع تجاوز محسوب می شود «المسلم اخو المسلم لایظلمه ولایخذله و لایخونه» مسلمان برادر مسلمان است نباید به او ظلم کند نباید او را حقیر بشمارد، برای بدی یک انسان همین قدر کافی است که با نظر حقارت به برادر مسلمان کمک کند.

تمسخر دیگران یک نوع تعدی و تجاوز است! دزدی و فریب دادن همه اینها به نحوی تجاوز به حقوق دیگران است که خداوند متعال می فرماید "ان الله لا یحب المعتدین" خدا انسانهای متجاوز را دوست ندارد.

گروهی دیگر که خداوند متعال می فرماید من آنها را دوست ندارم "ولله لایحب المسرفین" خداوند متعال انسانهای مفسد را هم دوست ندارد.

دین اسلام دینی است که مبارزه با فساد یکی از اصول و اساس دین مبین اسلام است مباره با فساد و تبعیضاتی که متاسفانه امروز در جهان حکم فرما است اسلام شدیدا با اینها مبارزه می کند زیرا فساد در حقیقت خصلت انسانهای مجرم و مخرب است.

اگر در یک جامعه ای فساد رواج پیدا کند ان جامعه به جنگلی تبدیل می شود که انسانهایی که صاحب زور هستند حق و حقوق انسانهای ناتوان و ضعیف را پایمال می کنند در چنین جامعه ای بر ثروت ثروتمندان روز به روز افزوده می شود و انسانهای فقیر روز به روز فقیر تر می شوند.

به خاطر همین اهمیت مبارزه با فساد است که بیش از 50 مورد در قران از فساد نام برده شده و کلمه فساد ذکر شده زیرا فساد انواع و اقسامی دارد فساد فقط مالی نیست بلکه انواع و اقسام فساد دارد بالاترین نمونه اش شرک به خدا است.

شرک به خدا یعنی مخلوق ناچیزی را شریک کردن با ان خدایی که انسان را افریده و همه این نعمتها را به انسان داده و همه هستی در ید قدرت او است یک انسان عاجزی را اگر با خدا شریک کردیم بزرگترین فساد است جلوگیری از عبادات مسلمانان یا اماکنی که مسلمانان عبادت می کنند این هم نوعی فساد است و همچنین خداوند متعال می فرماید: "وَلا تُطِیعُوا اَمرَ المُسرِفِینَ الّذِینَ یُفسِدُونَ فِی الاَرضِ وَ لا یُصِلحُونَ"  شما از دستور انسانهای مسرف  پیروی نکنید.

مسرفین چه کسانی هستند؟ "الّذِینَ یُفسِدُونَ فِی الاَرضِ" آنهایی که در روی زمین فساد می کنند و هیچگاه قصد اصلاح ندارند.

س برداشتن از راه خدا و عبادت اینها انواع و اقسام فساد است که خداوند متعال انسانهای مفسد را دوست ندارد.

نفاق نوعی فساد است، زیرا انسانهای منافق با نفاقی که دارند بسیاری از انسانها را ممکن است گمراه کنند به همین خاطر خداوند متعال در مورد منافقین می فرماید: "وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لاَ تُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ قَالُواْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ" وقتی که به منافقین گفته می شد شما در روی زمین فساد نکنید و مردم را فریب ندهید می گفتند "إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ" ما هدف ما اصلاح است.

در حقیقت در هر زمان انسانهای مفسد با لباس مصلح وارد جامعه ای می شوند تا به اهداف پلیدشان برسند و همیشه با شعار اصلاح وارد جامعه می شوند.

در حالی که خداوند متعال می فرماید: "أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَـکِن لاَّ یَشْعُرُونَ" بدانید و اگاه باشید انسانهای مفسد همین منافقین هستند اما خودشان درک نمی کنند و نمی فهمند.

تکذیب انبیا هم نوعی فساد است، خداوند متعال در نهایت می فرمایند نگاه کن که سرانجام مفسدین کسانی که انبیا را تکذیب کردند چگونه بوده طلب حاجت از غیر خدا انچه که باید از خدا بخواهیم اگر از غیر خدا طلب کردیم نوع فساد است "ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ" خدا می فرماید: انچه مخصوص من است از من بخواهید من نیازی به واسطه ندارم من از شاهرگ گردن به بندگانم نزدیک تر هستم.

کسی که نزدیک است نیاز به واسطه ندارد کسی که دور است نیاز به واسطه دارد و خدا همه حالتای انسان را قبل از خلق شدن می داند قبل از اینکه که نوزاد از مادر متولد شود خدا سرنوشت انسان را می داند.

خدا نیازی به واسطه ندارد کم فروشی و فریب دادن دیگران نوعی فساد است  خدا می فرماید شما پیمانه و میزان و ترازو را کامل کنید و کم فروشی نکنید آنچه که به مردم می فروشید کم نکنید و "وَلَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ" شما فساد نکنید کم فروشی و فریب دادن مسلمانان نوعی فساد است که خدا می فرماید: "وَلَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَاحِهَا"  شما فساد نکنید بعد از اینکه خدا اصلاح کرده است.

قطع صله رحم نوعی فساد است، خدا می فرماید: "فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ" نزدیک است که شما اگر متولی اموری بشوید شما ممکن است فساد کنید و قطع صله رحم کنید.

قهر کردن با خویشاوندان و کینه و عناد داشتن با خویشاوندان نوعی فساد است که خدا می فرماید: "ان الله لا یحب المفسدین"

شکستن عهد و پیمان نوعی فساد است "وَ الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ" در این ایه خداوند متعال اشاره می کند کسانی که عهد و پیمان را می شکنند کسانی که آنچه خدا دستور داده که از آن حفاظت کنند قطع می کنند که همان صله رحم است اینها مفسدین هستند اینها کسانی هستند که خدا انها را لعنت کرده و بدترین سرنوشت در انتظار انها است.

جادو هم نوعی فساد است که خداوند متعال بعد از بیان جادو و جادوگران می فرماید: "إِنَّ اللَّهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ" جادوگران انسانهای مفسد هستند و خداوند هرگز انها  را اصلاح نمی کند.

جنگ افروزی بین مسلمانان نوعی فساد هست توسط فرد باشد یا توسط حکومتها باشد فرقی نمی کند به هر حال قرآن به این مطلب اشاره می کند هر زمانی که دشمنان قصد اراده داشتند که اتش جنگ را روشن کنند خداوند ان را خاموش می کرد و در پایان می فرماید: "وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَاداً" یعنی اینها با جنگ افروزی هدفشان این است که در زمین فساد را گسترش دهند و به وجود آورند.

"مَنْ قَتَلَ نَفْسَا بِغَیرِ نَفْسٍ أوفَسادٍ فِی الأَرضِ" کسی که یک انسانی را به ناحق می کشد که مستحق کشتن نیست خداوند در اینجا به عنوان فساد تعبیر می کند انگار همه انسانها را را کشته گناه بزرگی مرتکب شده پیامبر می فرمایند: نابود شدن دنیا و از بین رفتن دنیا نزد خدا آسان تر است که از اینکه انسانی را به ناحق بکشد. اسلام حتی از کشتن اهل ذمه و کفار که در سرزمین اسلامی هستند منع فرموده است.

 به هر حال انواع و اقسام فسادها یکی ایجاد تفرقه بین مسلمانان است و همچنین یکی از انواع فساد دعوت به بی بندباری و بی حجابی است.

انهایی که مردم را به بی بندباری و بی حجابی دعو ت می کنند حالا چه با نوشتن کتابها و مقاله ها نوشته می شود همه اینها جزء فساد است انتشار گناه و معاصی فرق نمی کند به هر وسیله که باشد گسترش فحش و بی حیایی و هر وسیله ای که باشد اینها همه انوع فساد است که خداوند می فرماید من انسانهای مفسد را دوست ندارم نشر اکاذیب جزء فساد محسوب می شود خصوصا اگر نسبت دادن دروغ به پیامبر باشد که متاسفانه خیلی از انسان ها بوده اند که احادیث کذب و دروغی به پیامبر نسبت می دهند.

پیامبر می فرمایند: «مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ» کسی که دروغی به من پیامبر نسبت دهد باید جایگاهش را از اتش جهنم اماده کند.

تجاوز به اموال دیگران هم نوعی فساد محسوب می شود مانند دزدی کردن و مال کسی را با قسم و شهادت دروغ گرفتن همانطور که قران در رابطه با برادران یوسف که وقتی متهم به کذب شد ند انها گفتند "قَالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ مَا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِي الأَرْضِ وَمَا كُنَّا سَارِقِينَ" شما می دانید که ما برای فساد در روی زمین نیامدیم ما دزد نیستیم که قران در اینجا از دزدی ه عنوان فساد نام می برد.

تخریب اماکن عمومی در کشور توسط هر گروه و دولتی باشد نوعی فساد است که خداوند متعال این انسانهای مفسدی که زیر بناهای اقتصادی کشور را نابود می کنند دوست ندارد ما فسادهای اداری داریم که متاسفانه با مبارزه ای که مسئولین ما این نوع فساد دارند باز هم این فساد متاسفانه نهادینه شده خیلی از افرادی هستند که در ادارات وقتی یک فردی مراجعه می کند و کاری دارد تا زمانی که رشوه ندهد کارش راه نمی افتد این فسادی که متاسفانه در بعضی ادارات وجود دارد که حتما کار انسان باید با رشوه انجام شود نوعی فساد است.

حتی بعضی پزشکان اسم همین رشوه را گذاشته بودند قبل از عمل پول زیرمیزی می گرفتند خوب این هم نوعی رشوه است حالا به هر اسمی باشد.

مثلا ربا خوردن که خیلی ها بهانه های مختلف که ما خانه نداریم و ماشین نداریم وام می گیرند این هم نوعی فساد است، در مورد ربا خیلی صحبت شده که چقدر گناه دارد خدا در قرآن به عنوان جنگ با خدا و پیامبر اعلان می کند.

اختلاص اموال عمومی این هم متاسفانه خیلی ها در خیلی از کشورها نهادینه شده آنهایی که در موسساتی و راس امور بانک ها هستند هر بخواهند اختلاص می کنند.

ندادن زکات نوعی فساد است انفاق در راه حرام مثل پول دادن برای موسیقی ها و رقص و اواز و امثال اینها نوعی فساد است خرید و فروش مواد مخدر نوعی فساد است پیامبر فرمودند  شما اموالتان را صحیح و سالم نگه دارید ان را با حرام امیخته نکنید و فسادهای اداری که متاسفانه ا داریم که در بعضی از ادارات سعی می شود که انسانهای که پارتی دارند یا خویشاوند هستندد یا رابطه دوستی دارند آنها استخدام شوند این هم نوعی فساد است کوتاهی کردن شخص در پست و مقامی که دارد هم نوعی فساد است فساد قلوب داریم که پیامبر فرمودند  که قلب ها هم زنگ می شوند و فاسد می شوند همان طور که آهنگ زنگ می زند سوال شد یا رسول الله  برای پاک کردن قلبها چکار کنیم فرمودند تلاوت قرآن و مرگ را زیاد یاد کنید.